Onderstaand een kort verslag van Jan over het bezoek van Sangharakshita, oprichter van onze beweging, aan het Parijse centrum van de Vrienden van de Westerse Boeddhisten Orde.
Sangharakshita op bezoek bij de sangha van Parijs
Twee weken geleden bezocht Sangharakshita de sangha van Parijs. Om drie uur op zaterdagnamiddag kwamen Ioana, Begga en ik aan in het Centrum, dicht bij de Gare du Nord. Het is niet groter dan het Centrum van Gent. De vierkante meters zijn hier duur. Aan de straat, achter een winkelraam staan wat stoelen, een klein boekenrekje, een kast voor jassen en schoenen. Daarachter, niet afgescheiden, is de meditatieruimte. Al gauw waren we met een goeie twintig mensen. Ioana is er natuurlijk thuis. Maar ook Begga en ik waren gauw in intense, vrolijke gesprekken gewikkeld. Aandachtig. Geen chichi, geen schroom. Begga vond genoegen in Nityabandhu, een Poolse medewerker van Sangharakshita. Naast Engels, Frans en Russisch spreekt hij ook zeer goed Duits. Hij woont in Birmingham en begint binnenkort met een Centrum in Polen.
Even voor vier uur gingen we zitten in de meditatieruimte. Sangharakshita kwam binnen. We stonden op. (Niet stijf, gelijk voor de Brabançonne, maar los en natuurlijk.) Hij liep langs ons tot voor het schrijn. Hij reciteerde de begroeting en wij met hem. Daarna de Toevluchten en Voorschriften. Vanaf de eerste klanken (Namo Tassa…) zijn we ten volle onder de indruk. De woorden komen van diep. Begga zegt: ‘Hij was wat hij zei. Ik wist: deze zelfde woorden klinken in heel de wereld. We waren op dat moment niet in Parijs. We waren overal. Tussen de woorden en hun betekenis was geen verschil.’
Na een korte verwelkoming door Vassika zaten we een kwartiertje in stilte. Dan beantwoordde Sangharakshita vragen. Die waren schriftelijk ingediend door leden van de Sangha. De eerste vraag ging over de terugkomst van Sangharakshita uit India in de jaren 60. Nadien kwamen diverse thema’s van de Dharma aan bod: lijden en geluk, conditionaliteit… Tenslotte vroegen sanghaleden goede raad over hun verdere plannen en acties.
Alle antwoorden waren glashelder, eenvoudig, precies en rustig. De Dharma valt echt samen met alledaags gezond verstand en vriendelijke aandacht. De leraar ziet, hoort en waardeert de leerlingen. ‘Doe voort. Mediteer meer. Studeer meer. Schenk meer aandacht aan ethisch leven. Waardevolle dingen kosten veel tijd.’ Hij illustreert zijn punten met de meest eenvoudige situaties uit het dagelijks leven. Geregeld moeten we allemaal lachen.
De volgende ochtend zijn Begga en Ioana nog uitgenodigd voor een gesprek met een klein groepje in het appartement van Vassika en Christian. Begga: ‘Ik voelde geen rem. Ik kon over gebeurtenissen in mijn leven spreken. Vragen over de omgang met mijn kinderen en kleinkinderen. Hij luisterde aandachtig, moedigde me aan de zaken ontspannen aan te pakken.’
Het was een onvergetelijk weekend. Om je aan vast te houden. Gelijk een
meerpaal. Hangt daaraan vast: onder de stad slingeren met de metro, Musée d’Orsay, kilometers terten langs de boulevards. Mediteren in het hotel.
Ioana: ‘Het is een unieke ervaring. Uniek in mijn leven. Een unieke ontmoeting met de Boeddha, de Dharma en de Sangha. En een unieke persoonlijke ontmoeting.’
